Czy współczesny architekt może być nazwany artystą? Pewnie nie raz się z takim określeniem spotkaliśmy. Nie można jednak nadużywać słowa "sztuka", a dzieje się to nazbyt często w dzisiejszych czasach. Należy posługiwać się nim ostrożnie, z rozwagą i stosować tylko do ewidentnych, poruszających dziedzin naszego życia. Sztuka w przypadku architektury wcale nie jest taka oczywista i jawna.

Odkąd bydgoska siedziba BRE Banku zbliżyła się do rzeki z nadbrzeżem wykonanym z egzotycznego drewna, deskowane podesty, pomosty, kładki i tarasy stały się wyznacznikiem architektonicznego trendu. Cóż bowiem lepiej przekona do nowoczesnej architektury niż trochę ciepła płynącego z natury, skojarzeń z latem, morzem i wakacjami. Temat boazerii na elewacjach opisywany był poprzednio.

Dzisiejsze znane budynki nie przypominają dzieł sztuki. Nie zmuszają do refleksji, nie zawierają głębszych przesłań, ani nie stanowią niczego, z czym już wcześniej byśmy się nie spotkali. Twórcy takich budynków jak World Trade Center, czy też blokowiska w Krakowie z pewnością nie są artystami. Co innego, jeśli mówimy o Rzymie i tamtejszej Bazylice Św. Piotra - dzieło znakomitych architektów - geniuszy, z pewnością nazwać można wybitnym dziełem sztuki. Jednak nie należy nadużywać tego terminu.

Zanim w Polsce zaczęto masowo budować szklane biurowce, detale architektoniczne służące rozproszeniu światła słonecznego nie wydawały się tak bardzo uzasadnione. Dziś łamacze swiatła stosowane są nie tylko z powodów utylitarnych - jako sposób na zapobieganie przegrzewaniu pomieszczeń czy olśnieniu osób przebywających w budynku, ale i jako modny przerywnik, akcent nadający dodatkowy rytm monotonnej elewacji. Ruchomy cień, odmierzający upływ dnia.

Architektura to z pewnością bardzo specyficzna dziedzina ludzkiego życia. Niejednokrotnie spotykamy się ze stwierdzeniem, że ten, czy tamten budynek jest "prawdziwą sztuką". Otóż nieprawda, nie można wprowadzać tak luźnych granic do oceny, czy coś jest już sztuką, czy jeszcze nie. Warto wiedzieć, że sztuka to taka dziedzina życia, w której przedstawiana rzecz lub zjawisko powinno poruszać dogłębnie odbiorcę - w tym wypadku osobę oglądającą budynek. Czy tak się dzieje? Możliwe, że czasami tak.